Nieprawidłowości depresyjne są coraz poważniejszym problemem teraźniejszego społeczeństwa. Spowodowane jest to coraz szybszym tempem życia i zwróceniem się na problemy. Jednakże teraz mniej ludzi wstydzi się swego stanu, konwersuje o tym jak o chorobie cywilizacyjnej, a nie psychiatrycznej.

Najczęstsze symptomy depresji to przygaszenie, wszechogarniający smutek, brak chęci do życia, zanik apetytu lub nadmierne łaknienie, zaburzenia snu lub całkowita bezsenność.

Pierwszymi oznakami jest nagłe obniżenie poczucia własnej wartości i uporczywe zamartwianie się. Obserwowane są również różne zaburzenia o podłożu psychicznym czyli realne odczuwanie dyskomfortu i zaburzeń organizmu, gdzie podłożem jest psychika, a nie faktyczna dysfunkcja organów.

Ostateczna forma depresji to próba samobójcza, która jest już oznaką zaawansowania choroby i konieczności leczenia psychiatrycznego.
W lekkiej formie czy w pierwotnym etapie najskuteczniejszą formą walki jest psychoterapia, która umożliwia poznanie problemu. Jeśli psychoterapeuta zasugeruje wizytę u psychiatry to nie powinniśmy tego zbagatelizować, gdyż najprawdopodobniej wymagamy antydepresantów, które złagodzą objawy i pomogą w oswojeniu choroby.